RSS  

     نویسنده ای که جنگ رو ندیده باشه ، خیلی چیزارو از دست داده (نقل به مضمون).

وقتی که داشتم این جمله ی همینگوی رو تحلیل می کردم متوجه این نکته شدم که در تاریخ نویسنده هایی ماندگار شدن که از کنار اتفاقات زمونه شون به سادگی نگذشتند و به قول معروف سرشونو تو برف نکردن...اساسن نویسندگی یعنی روشنگری ...یعنی بررسی زمونه...یعنی بازنگری اتفاقات......

.....اما الان سالهاست از اون تحلیل میگذره و امشب یهو به یادم اومد که نویسنده های جوون امروزی که پر مدعا ترین نویسنده های تاریخ بشریت هستند چه ساده از اتفاقات زمونشون میگذرن......انگار نه انگار که اتفاق هایی افتاده و داره میوفته...یعنی اینقدر ترسو شدن؟ یا حرفایی که میزنن واقعن فقط ادعاست.........؟ یه سر به وبلاگ ها بزنید خودتون میفهمید چی میگم.

۰۲:۲۶   -   ۱۳۸۸/۷/۱۲   -   کافه سبز

پایان نوشت : میدونم جوابش چیه ولی نمی خوام باور کنم.

      اين شعار زماني ساخته شد كه رسانه ي  مثلن ملي به شكل فشرده اي تبليغ براي همون شخصي رو شروع كرد كه بردن اسمش مكروهه و مهندس موسوي اين شعار را بكار بردند...و از اونجايي كه درست بعد از انتخابات دوباره رسانه ي ديكتاتوري اين بار شروع كرد به دروغ گفتن در مورد مردم و....................

      ...............................................قصه ش درازه...شما بهتر از من ميدونيد چي شد...!!!؟؟؟

خبر اینه که :

      به جای کلمه سبز،کلمه های سبز(دوره ی وبلاگی) : ........................... چاپ شد.

               شماره ی نخست : مهندس میر حسین موسوی : از تولد (مهر ۱۳۲۰) تا پایان ۴۰ سالگی (مهر۱۳۶۰)

 يادتون مياد شماره ي ۱ ورقي فوق العاده كه رايگان توزيع شد؟... ۲۳/۳/۱۳۸۸...بالاي صفحه با تيتر درشت نوشته شده بود :

 تسليم صحنه آرايي و شعبده بازي نمي شوم.

وقتی که هستم ...سبز هستم.

وقتی که میزنندم...سفید می شوم.

وقتی که زمین می اوفتم...سرخ می شوم...ولی چون هستم هنوز سبزم.

این است پرچم سه رنگ ایران من...

           وبلاگ من به روز نیست...

                     ...نمی خواهد به روز باشد

لطفن به من سر نزنید.

۱۷:۲۶  -  ۱۳۸۸/۵/۱۸  -  کافه همینجا